२०२१ च्या अखेरीस, इंडोनेशियामध्ये (यापुढे इंडोनेशिया म्हणून उल्लेखित) ८,००,००० टन कथील धातूचा साठा होता, जो जगाच्या एकूण साठ्याच्या १६% होता, आणि साठ्याच्या उत्पादनाचे प्रमाण १५ वर्षे होते, जे जागतिक सरासरी १७ वर्षांपेक्षा कमी आहे. इंडोनेशियातील सध्याचे कथील धातूचे साठे अधिक खोलवर असून ते कमी प्रतीचे आहेत, आणि त्यामुळे कथील धातूचे उत्पादन मोठ्या प्रमाणात कमी झाले आहे. सध्या, इंडोनेशियातील कथील खाणीची खोदाईची खोली जमिनीखालून ५० मीटरवरून कमी होऊन १०० ते १५० मीटर झाली आहे. खाणकामातील अडचण वाढली आहे, आणि इंडोनेशियातील कथील खाणीचे उत्पादनही दरवर्षी कमी झाले आहे, जे २०११ मधील १,०४,५०० टनांच्या उच्चांकावरून २०२० मध्ये ५३,००० टनांवर आले आहे. जरी इंडोनेशिया अजूनही जगातील कथील धातूचा दुसरा सर्वात मोठा पुरवठादार असला तरी, जागतिक कथील उत्पादनातील त्याचा वाटा २०११ मधील ३५% वरून २०२० मध्ये २०% पर्यंत कमी झाला आहे.

जगातील दुसऱ्या क्रमांकाचा सर्वात मोठा शुद्ध कथील उत्पादक देश म्हणून इंडोनेशियाचा शुद्ध कथील पुरवठा खूप महत्त्वाचा आहे, परंतु इंडोनेशियाचा एकूण शुद्ध कथील पुरवठा आणि पुरवठा लवचिकता घसरणीचा कल दर्शवत आहे.

सर्वप्रथम, इंडोनेशियाचे कच्च्या खनिजांच्या निर्यातीचे धोरण अधिक कठोर होत गेले. नोव्हेंबर २०२१ मध्ये, इंडोनेशियाचे अध्यक्ष जोको विडोडो यांनी सांगितले की ते २०२४ मध्ये इंडोनेशियाची कथील खनिजांची निर्यात थांबवतील. २०१४ मध्ये, इंडोनेशियाच्या व्यापार मंत्रालयाने कच्च्या कथिलाच्या निर्यातीवर बंदी घालण्यासाठी व्यापार नियम क्रमांक ४४ जारी केला होता. याचा उद्देश कमी किमतीत मोठ्या प्रमाणात उपलब्ध असलेल्या कथील संसाधनांचे नुकसान रोखणे, कथील उद्योगाची वाढ करणे आणि कथील संसाधनांच्या किमती ठरवण्यातील आपली क्षमता सुधारणे हा होता. या नियमाच्या अंमलबजावणीनंतर, इंडोनेशियातील कथील खाणींचे उत्पादन कमी झाले आहे. २०२० मध्ये, इंडोनेशियातील कथील खाण / शुद्ध कथील उत्पादन यांचे गुणोत्तर केवळ ०.९ होते. इंडोनेशियाची चूर्णन क्षमता कथील खनिजांपेक्षा कमी असल्याने आणि देशांतर्गत चूर्णन क्षमता अल्पावधीत मूळ निर्यात केलेल्या कथील खनिजांवर प्रक्रिया करण्यास असमर्थ असल्याने, देशाची चूर्णन मागणी पूर्ण करण्यासाठी इंडोनेशियातील कथील खनिजांचे उत्पादन कमी झाले आहे. २०१९ पासून, इंडोनेशियातील कथील खाणीच्या शुद्ध कथील उत्पादनाचे देशांतर्गत उत्पादनाशी असलेले प्रमाण १ पेक्षा कमी राहिले आहे, तर २०२० मध्ये हे प्रमाण केवळ ०.९ आहे. कथील खाणीचे उत्पादन देशांतर्गत शुद्ध कथील उत्पादनाची गरज भागवू शकलेले नाही.

दुसरे म्हणजे, इंडोनेशियातील संसाधनांच्या दर्जात झालेली एकूण घट, भू-संसाधनांचे विरलीकरण आणि समुद्रतळावरील खाणकामातील वाढत्या अडचणींमुळे कथील धातूच्या उत्पादनावर मर्यादा येत आहेत. सध्या, इंडोनेशियातील कथील खाण उत्पादनात पाणबुडी कथील खाणी हा मुख्य भाग आहे. पाणबुडी खाणकाम अवघड आणि खर्चिक असून, कथील खाण उत्पादनावर हंगामानुसारही परिणाम होतो.

तियानमा कंपनी ही इंडोनेशियातील सर्वात मोठी कथील उत्पादक कंपनी आहे. कथील खाणकामासाठी मंजूर असलेल्या जमिनीपैकी ९०% जमीन तिच्याकडे आहे आणि तिच्या किनारी भागातील कथील उत्पादनाचा वाटा ९४% आहे. तथापि, तियानमा कंपनीच्या खराब व्यवस्थापनामुळे, अनेक लहान खाजगी खाणकामगारांनी तिच्या खाणकाम हक्कांचे अतिशोषण केले आहे आणि अलिकडच्या वर्षांत तियानमा कंपनीला खाणकाम हक्कांवरील आपले नियंत्रण अधिक मजबूत करण्यास भाग पडले आहे. सध्या, कंपनीचे कथील खाणीचे उत्पादन हे अधिक प्रमाणात पाण्याखालील कथील खाणींवर अवलंबून आहे आणि किनारी भागातील कथील खाणीच्या उत्पादनाचे प्रमाण २०१० मधील ५४% वरून २०२० मध्ये ९४% पर्यंत वाढले आहे. २०२० च्या अखेरीस, तियानमा कंपनीकडे केवळ १६,००० टन उच्च-दर्जाच्या जमिनीवरील कथील धातूचा साठा शिल्लक होता.

तियानमा कंपनीच्या कथील धातूच्या उत्पादनात एकूणच घसरणीचा कल दिसून येतो. २०१९ मध्ये, तियानमा कंपनीचे कथील उत्पादन ७६,००० टन होते, जे मागील वर्षाच्या तुलनेत १२८% नी वाढले होते आणि अलिकडच्या वर्षांतील एक उच्च पातळी होती. याचे मुख्य कारण म्हणजे २०१८ च्या चौथ्या तिमाहीत इंडोनेशियामध्ये नवीन निर्यात नियमांची अंमलबजावणी झाली, ज्यामुळे तियानमा कंपनीला अवैध खाणकामगारांचे उत्पादन आकडेवारीनुसार परवान्याच्या कक्षेत आणणे शक्य झाले, परंतु कंपनीच्या प्रत्यक्ष कथील उत्पादन क्षमतेत वाढ झाली नाही. तेव्हापासून, तियानमा कंपनीच्या कथील उत्पादनात सतत घट होत आहे. २०२१ च्या पहिल्या तीन तिमाहीत, तियानमा कंपनीचे शुद्ध कथील उत्पादन १९,००० टन होते, जे मागील वर्षाच्या तुलनेत ४९% नी कमी होते.

तिसरे, लहान खाजगी प्रगलन उद्योग हे शुद्ध कथिलाच्या पुरवठ्यातील मुख्य शक्ती बनले आहेत.

भविष्यात, इंडोनेशियाची कथिलाची संसाधने मोठ्या प्रगलन भट्ट्यांमध्ये केंद्रित होतील.

अलीकडे, इंडोनेशियाच्या कथिलाच्या लगड्यांच्या निर्यातीत वर्षानुवर्ष सुधारणा झाली आहे, याचे मुख्य कारण म्हणजे खाजगी प्रगलन केंद्रांमधून होणाऱ्या कथिलाच्या लगड्यांच्या निर्यातीत झालेली वाढ. २०२० च्या अखेरीस, इंडोनेशियातील खाजगी प्रगलन उद्योगांची शुद्ध कथिलाची एकूण क्षमता सुमारे ५०,००० टन होती, जी इंडोनेशियाच्या एकूण क्षमतेच्या ६२% होती. इंडोनेशियातील कथिलाचे खाणकाम आणि शुद्ध कथिलाच्या खाणकामाचे एक उल्लेखनीय वैशिष्ट्य म्हणजे, यातील बहुतेक उत्पादन खाजगी उद्योगांद्वारे लहान प्रमाणावर केले जाते आणि किमतीच्या पातळीनुसार उत्पादनात लवचिकपणे बदल केला जातो. जेव्हा कथिलाची किंमत जास्त असते, तेव्हा लहान उद्योग त्वरित उत्पादन वाढवतात आणि जेव्हा कथिलाची किंमत कमी होते, तेव्हा ते उत्पादन क्षमता बंद करण्याचा पर्याय निवडतात. त्यामुळे, इंडोनेशियातील कथिलाच्या कच्च्या मालाच्या आणि शुद्ध कथिलाच्या उत्पादनात मोठी अस्थिरता आहे आणि त्याचा अंदाज लावणे कठीण आहे.

२०२१ च्या पहिल्या तीन तिमाहीत, इंडोनेशियाने ५३,००० टन शुद्ध कथिलाची निर्यात केली, जी २०२० च्या याच कालावधीच्या तुलनेत ४.८% नी अधिक आहे. लेखकाच्या मते, स्थानिक खाजगी स्मेल्टर्सच्या शुद्ध कथिलाच्या निर्यातीने तियानमा कंपनीच्या शुद्ध कथिलाच्या उत्पादनातील घटीची तूट भरून काढली आहे. तथापि, हे लक्षात घेण्यासारखे आहे की इंडोनेशियातील वाढत्या कठोर पर्यावरण संरक्षण पुनरावलोकनामुळे खाजगी स्मेल्टर्सच्या क्षमता विस्तारावर आणि प्रत्यक्ष निर्यातीच्या प्रमाणावर नियंत्रण ठेवले जाईल. जानेवारी २०२२ पर्यंत, इंडोनेशिया सरकारने विनिमयाद्वारे कोणताही नवीन कथिल निर्यात परवाना जारी केलेला नाही.

लेखकाच्या मते, भविष्यात इंडोनेशियातील कथिलाची संसाधने मोठ्या प्रगलन भट्ट्यांमध्ये अधिक केंद्रित होतील, लहान उद्योगांच्या शुद्ध कथिलाच्या उत्पादनात लक्षणीय वाढ होण्याची शक्यता कमी होत जाईल, शुद्ध कथिलाचे उत्पादन स्थिर होण्याकडे कल असेल आणि उत्पादन लवचिकता पद्धतशीरपणे कमी होईल. इंडोनेशियातील कच्च्या कथिलाच्या दर्जात घट झाल्यामुळे, लहान उद्योगांची लहान-प्रमाणातील उत्पादन पद्धत अधिकाधिक गैर-आर्थिक होत आहे आणि मोठ्या संख्येने लहान उद्योग बाजारातून बाहेर फेकले जातील. इंडोनेशियाचा नवीन खाणकाम कायदा लागू झाल्यानंतर, कथिलाच्या कच्च्या धातूचा पुरवठा मोठ्या उद्योगांकडे अधिक होईल, ज्यामुळे लहान प्रगलन उद्योगांना होणाऱ्या कथिलाच्या कच्च्या धातूच्या पुरवठ्यावर "बाहेर ढकलण्याचा परिणाम" (crowding out effect) होईल.